Neden gittim? Neden döndüm?

Neden gittim?

Cihan Alp'e hamile kaldım ki bu benim için bir sürprizdi. İlk başlarda çok yorucu bir hamilelik değildi ancak ben büyüdükçe Çağan Emre ile uğraşmak artık çok zor olmaya başladı. Evde hiçbirşey yapamaz oldum. Tek yapmak istediğim dinlenmek ve uyumaktı. Aslında çok istiyordum bir blogum olsun ve sürekliliğini sağlayayım ama o dönem gücüm yetmedi.

Daha sonra Alp doğdu. Loğusa sendromuna girdim. Herşey beni iki kat etkilemeye başladı. Çağan Emre öyle bir değişime uğradı ki anlatamam. Kıskançlığın ne kadar zor olduğunu birkez daha anladım. Zavallı bebeklerime çok üzüldüm. Çağan Emre'ye acıdım, çok kıskandı ve çok yıprandı diye. Alp'e acıdım, çok dayak yedi ve çok çekti diye. Hala üzülüyorum ama nispeten rahatladım.

Yani anlayacağınız bebelerle uğraşmaktan kendi isteklerime zaman ayıramadım. Ve zaten yazmaya yeni yeni çalışırken gittim...

Neden döndüm?

Bu soru kimin umurunda bilmem :) Ama benim umurumda. Artık istediklerimi maximumda yapmaya çalışacağım kendim için. Bunların ne olduğunu yazarım sonra :) Yani ilgilenen olsa da olmasa da :)

Ve döndüm...

Baştan başlamaya karar verdim

Merhaba

baştan başlamaya karar verdim. Hep blog yazmak isteyip neden yazmayayaım ki! Sadece yazmak istediğim için bile yazmalıyım.

Tamam tekrar deniyorum... Hadi hayırlısı bu sefer bakalım :)

Güray'ıma

Ben Senin En Çok

Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran,sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili

Ben senin en çok ellerini sevdim
Bir pınar serinliğinde, küçücük ve ak pak
Nice güzellikler gördüm yeryüzünde
En güzeli bir sabah ellerinle uyanmak

Ben senin en çok gözlerini sevdim
Kâh çocukça mavi, kâh inadına yeşil
Aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar
Hiç biri gözlerin kadar anlamlı değil

Ben senin en çok gülüşünü sevdim
Sevindiren, içimde umut çiçekleri açtıran
Unutturur bana birden acıları, güçlükleri
Dünyam aydınlanır sen güldüğün zaman

Ben senin en çok davranışlarını sevdim
Güçsüze merhametini, zalime direnişini
Haksızlıklar, zorbalıklar karşısında
Vahşi ve mağrur bir dişi kaplan kesilişini

Ben senin en çok sevgi dolu yüreğini sevdim
Tüm çocuklara kanat geren anneliğini
Nice sevgilerin bir pula satıldığı bir dünyada
Sensin, her şeyin üstünde tutan sevdiğini

Ben senin en çok bana yansımanı sevdim
Bende yeniden var olmanı, benimle bütünleşmeni
Mertliğini, yalansızlığını, dupduruluğunu sevdim
Ben seni sevdim, ben seni sevdim, ben seni...

Ümit Yaşar Oğuzcan

Onarmak Zordur

Şarkılar değil de
Hep kulaklar bitiyor,
Onarmak zordur.

Bir yürek üşümüş
Kapamış kapılarını,
Onarmak zordur.

Bir şey yitirilmiş
Hiç eskimeyecektir,
Onarmak zordur.
İnsanin içine düşen korku
Özgürlüğünden olmuştur,
Onarmak zordur

Ölümü düşünmek yenilmek,
Sevmek ölümü yenmektir,
Onarmak zordur

ÖZDEMİR ASAF

Unutma!

Merhaba,

hayatta ne kadar yanlış şeylere üzülüp ne kadar önemli noktaları kaçırıyoruz hiç düşündünüz mü?

Dalmışız bir iş koşuşturmacasına gidiyor, hayatımız elimizden gidiyor farketmiyoruz. İşi bir araç olmaktan çıkartıp bir amaç haline dönüştürüyoruz. Sağlığımızın sıhhatimizin ne kadar önemli olduğunu hep ama hep unutuyoruz.

İçinde bulunduğumuz durum ne olursa olsun bunun asıl hayatımıza yani özel hayatımıza yansımamasını sağlamalıyız. Evimizde bizi bekleyen çocuğumuzla oynamanın, oynayabilmenin ne kadar büyük bir şans olduğunu unutmamalıyız.

Unutma, sen çocuğunla oynamaya sıkılırken, çocuğu hasta olanlar onunla oynamak için can atıyor...

Unutma, sen onun en ufak bir yaramazlığını bile çekemezken, çocuğu kalsında yaramazlık yapsın diye dua edenler var...

Unutma, herşey senin elinde... Ya hayatını zehir edersin ya da tadını çıkarırsın.

Ben tadını çıkartmayı tercih ediyorum artık...

Kadın vs ayakkabı sendromu

Selam

her bayanın tutkusudur ayakkabılar. en azından büyük çoğunluğunun. Benim de en büyük tutkularımdan biridir. Hiç usanmadan ayakkabı alabilirim. 40 çift ayakkabım dahi olsa sanki hiç ayakkabım yok gibi gelir sürekli bana :)

Ama bu günlerde radikal bir karar aldım. Artık siyah ve kahverengi ayakkabı almayacağım. Tabi ki bazı kıyafetlere illaki siyah gerekir o durumda elimdekiler uymuyorsa alırım ama onun dışında siyah ayakkabı almayacağım! Neden mi? Nedeni basit. Artık hayatıma renk katmak istiyorum. Artık renkli giyinmek, renkli ayakkabı almak, renkli yaşamak istiyorum. Bundan sonra hep renkli giyineceğim. Sıkıldım artık siyah ve kahverengi dünyalardan, sıkıldım artık dumanlı görüünümlerden ...

Artık kırmızı alacağım, mor alacağım, ayakkabılarımı.

Memur çocuğu olmakla ilgili tabi ki bunların hepsi. Herşeye uysun, herşeyle birlikte giyebileyim durumu yıllardır kendimizi alıştırdığımız. Oysa ki neden siyah bir kıyafetin altına kırmızı giymeyeyim ki! Veya Sarı :) Evet sarı dedim :) Ne kadar alışılmadık geliyor kulağa değil mi! Tabi ki bu durum benim gibi yetişen benim gibi yaşayan kişilere tanıdık geliyordur. Diğerlerinizi bilemem. Ama ben sokakta pekte sık karşılaşmıyorum.

Aslında şöyle bir durum var ortada aynı zamanda; siyah ayakkabı var, siyah ayakkabı var. bizim bütçemize uygun siyah ayakkabılar hep tekrardan ibaret. SIKILDIM! Jimmy Choo da alamayacağıma göre, almam olur biter.  Şunlara bir bakar mısınız? Kim istemez böyle siyah ayakkabıyı :)

Madem bunlar yok hiçbiri olmasın :)

Evet aslında iki sebep varmış aklımda demek ki!

Bu ayakkabı mevzuusu bayanlar için böyle birşey işte. Üzerinde kafa patlatılabilecek bir konu. Üzerinde yazılabilecek, araştırılabileck bir konu. Şaşırmayın beyler, alışın!

Hepinize mutlu günler

Gülbengü

Hiç kimse içindeki coşkuyu kaybetmiş bir insan kadar yaşlı olamaz!

Merhaba

"Hiç kimse içindeki coşkuyu kaybetmiş bir insan kadar yaşlı olamaz!" Ne kadar doğru bir cümle değil mi?

Her sabah kaltığınızda kendinizi bir önce ki günden daha yaşlı hissediyor musunuz? O zaman sorun başlamıştır. Yapılacak tek şey var olumlu düşünme.

- Her sabah kalktığımızda ilk iş gülmek olmalı. Dudağınıza küçük bir gülümse yerleştirin ve "Bugün çok güzel geçecek" deyin.   Hatta abartın " Bugün kesin olağanüstü güzel birşey bir mucize olacak" deyin.

- Mutluluk, mutlu olmayı istemekle başlar. İstiyorsanız kesin gelip sizi bulacaktır. Buna inanın... Sahip olduğunu güzel şeyler için (örneğin sağlıklı bir çocuğunuz olduğu için) hergün teşekkür edin. 

- Hergün birisi ya da birşey için iyi olacağını düşündüğünüz bir şey yapın (Örneğin, ihtiyacı olan birine yardım edin).

- Sabahleyin evde ve iş yerinde karşılaştığınız kişilere gülümseyin ve nasıl olduklarını sorun. Gülümsemek içinizden gelmiyorsa bile kendiniz zorlayın. Gözlerinize o ışığı yansıtmaya çalışın.

- "Bugün çok mutluyum" deyin. Mutluyum dedikçe etrafınız pozitif enerji dolar ve bir süre sonra gerçekten kendinizi mutlu hissedersiniz.

- Hergün "Allah kahretsin nemrut müdürümü göreceğim" demek yerine "Allahtan bir işim ve arkadaşlarım var" diye düşünün.   

Ama herşey önemlisi ne biliyor musunuz? Bunları yapın! Benim gibi dediğini yap yaptığını yapma tiplerden olmayın :)

Hadi şimdi başlamaya ne dersiniz?