Çağan Emre hasta

Çağan Emre yine hastalandı. Çocukların neden bu kadar hastalandıklarını anlamak mümkün değil. Artık www. pediatriportali.com gibi siteleri gezmekten yoruldum.

Dün gece ne kadar sürdü bilmiyorum ama epey uyuyamadım. Sürekli göğsümde yatan bebeğimin bütün acılarını alıp bana vermesi için allaha dua ettim. Bir ara bu isteğe o kadar kapıldım ki sanki o duygular bana geçmiş gibi sevinmeye başladım. Onun iyileştiğini düşündüm. Çok mutlu oldum. Tabi kısa süreli bir mutluluktu bu. Hemen gerçeğe döndüm ve ağlamaya başladım. Çok üzgündüm çünkü. Ama tam tersi durumda olmam gerektiği için durdum.

Ne zordur değil mi sürekli güçlü olmaya çalışmak. Oysa o an kendinizi koyup gitmek istersiniz. Ama o durumda küçücük bebeğe ne olacak? Önemli olan nedir? Önemli olan bebeğinizin sağlığıdır. Bu nedenle koyup gidemezsiniz. Aslında eşlerle ortaklaşa karar alıp sıralı kendimizi salmalıyız :) 

Herkese sağlık dilerim
Gülbengü

Merhaba

Merhaba,

güne nasıl başlarsınız? Ben her geçen gün günlere çok kötü başladığı düşünmeye başladım. Ne kadar çok başlamak kelimesini kullandığımı düşündüm sabah. Yeni bir şeylere başlamalıydım. Yeni bir hobi, yeni bir iş, yeni bir site, yeni bir şey.

Blog yazmaya karar verdim böylece. İyi bir yazar olup olmadığımı bilmiyorum ama denemek istediğimi biliyorum. İyi bir okuyucuyum. Hitabımda iyidir belki ama yazmak... Yazmak zordur herhalde diye düşündüm hep denemeden. Zaten en büyük hata bu değilmi? Beğenilmek kaygısıyla, yapamamak endişesiyle birşeylere başlayamamak. İşte bu yazı ile bu durumu aşmış bulunuyorum :)

İlgi çekici olmak, çok okunmak veya meşhur olmak gibi bir kaygım da yok üstelik. Tek istediğim farklı birşeyler yapmak. Günün monotonluğundan kurtulmak. Paylaşmak. Peki ne yapacaksın, yani blogunun bir amacı yok mu diyorsanız cevabım evet. Bir amaç, hedef vs. yok. O gün ne düşünüyorsam kafamdaki konu ne ise paylaşırım, araştırırım ve yazarım.

Tanıştığımıza memnun oldum

Gülbengü